İlkokulda bir etkinlik dersi ve kuzenin öğrencilerinin arasında bulunan bir zeka küpünün etkinlikteki bir soruya cevabıdır bu cümle. Şimdiki çocuklara bayılıyorum. Biz en fazla komşunun ayakkabısının içine yarım ve hafiften rendeye sürtülmüş soğan sokardık. Zebil ziyanmış çocukluğumuz. Bu çocuk benim çocuğum olsun. Ben de selpak doğurmuş olmayı dilemek istiyorum. Evet evet ben bunu istiyorum!
4 yorum:
HaHaHa!!! :D
Harika!
Cesitli varyasyonlar yapilarak hayatin farkli silleleri karsisinda kullanilabilir inancindayim..
kesinlikle :D
anan seni doğuracağına gazoz kapağı doğursaymış.
anan seni doğuracağına pazar arabası doğursaymış.
çöp poşeti bile doğursa olur yada bi fermuar, gaz lambası fitili yada... allahım onun kadar yaratıcı olamıyorum ama ben nedeeeennnn :D
Bu aralar kendimi çok aptal hissediyorum. Yaratıcılık ise sıfır. Bu yazıyı görünce kafama dank etti, galiba insan büyüdükçe aptallaşıyor ve koyun olmaya başlıyor. Kırk yıl düşünsem bu çocuğun yaratıcılık seviyesine ulaşamam :)
estağfurullah (:
ama aynı his bende de var. büyüdükçe aptallaşmıyoruz aslında, sadece kafamız daha fazla konuyla meşgul olduğu için gereken yaratıcılığı gösteremeyebiliyoruz. (:
Yorum Gönder