Başucumda duranlar

Bizim sevgili Süpersonik'imiz Sam'imiz 5 kitap sıralamış ve neden sevdiğini anlatmış. Bize de demişki siz de anlatın kitaplarınızı, neden illa o kitaplar...

Şimdi düşününce çok kitap var elbet. Ben her kitabın insana bişiler kattığını düşünürüm. Ama bazıları illaki sizi alıp başka yerlere götürüyor ve bir müddet orda bırakıyor. Çok kitap var  ama aklıma gelenlerden örnekleyeyim madem ben de. Böylece okumak isteyenler belki fikir edinir (:

Şimdi ilk olarak George Orwell'ın 1984'ü ile başlayabilirim. Bu alegorik politik kitap, ilk olarak doğum yılım olması ile dikkatimi çekmiş ancak okudukça ve günümüz politik yapısını düşündükçe daha fazla sarmıştı. Bu kitap, cümleleri alıntılanacak bir kitap olmaktan çok, distopik dünyası, kendi dünyamız ile karşılaştırılacak ve yaşadığımız olaylar için "George Orwell'ında anlattığı gibi" diye örnek gösterilecek bir kitap. En son yaşadığımız internet sansürü, internette TC kimlik no uygulaması projeleri, telekulaklar, facebook hesaplarının sürekli Ankara'dan kontrol edilmesi falan, tüm bunlar düşününce, başımızda acaba bir Big Brother mı var diye hangimiz sorgulamadık ki? Bu romanın 1948 yılında yazılmış olduğu da düşünülünce, daha o zamandan ilerisini görmüş olmak bana biraz zeka işi gibi geliyor.

Bir diğeri de elbette Aldous Huxley'nin Cesur Yeni Dünya'sı... Huxley, Orwell'ın aksine biraz daha pozitif bir dünya yaratmış. Ancak bu yaratılan savaşlardan ve kötülüklerden arındırılmış haz toplumu bazı değerlerin, yani kültürün, dinin, felsefenin, sanatın ve de edebiyatın yok edilmesi ile başarılmış. İnsanlar aslında mutlu olmaktan çok mutlu olduklarına inandırılmış. Bu da başka bir bakış açısı. Aslında bunu da enflasyon oranını hesaplarken benzinden ve ana gıda maddelerindense gidip kimsenin doğru düzgün kullanmadığı şeyler üzerinden hesaplayan ve sonra "aaa bakın enflasyon yok, hayat güzel, çiçekler açmış, ağaçlar yeşil, kuşlar ötüyor" diyen ülke yöneticilerine benzetebiliriz. Adam onca sene önceden yine görmüş göreceğini...

Gelelim 3. kitaba. Daha geçen gün bazen bazı kitapları çok yanlış zamanlarda okuyoruz diye konuşmuştuk. Gerçekten de öyle. Her kitabın okunmak için doğru zamanı var. Ben mesela şuan Sabahattin Ali'nin İçimizdeki Şeytan kitabını yeniden okuyorum ve geçmişte çok yanlış bir zamanda okuduğum kanısına varıyorum. Çünkü bazen bir yerini okuduktan sonra kitabı kapatıyor ve uzun uzun düşünüyorum. Daha dün kitabın bir bölümünden alıntı yazacaktım bloga. Henüz fırsatım olmadı ama yakın bir zamanda yollara düşmekten fırsat bulursam yazacağım.

Bir diğer kitap Andrey Kurkov'un Buz Üstünde Piknik'i... Bu kitabı da okurken kendimden bir şeyler bulmuştum. Burak sırf içinde penguen var diye bana önermişti. Adam hayvanat bahçesinden penguen satın alıp evde ona bakıyordu daha ne olsun (: Bu durum kitabı bana sevdirmek için yeterliydi. Ama Viktor'un asla aklındaki o uzun romanı yazamaması ve hep kısa hikayelerle yetinmesini de kendime benzetmiştim. Kaldı ki bu kitap başka bir açıdan da özeldir benim için. Çünkü daha önce anlattığım üzere o kitabı çok derin hislerle küçük bir 2. el kitapçıda bulmuştum (: Bkz: Yağmurlu bir günde "buz üstünde piknik"

Bunların dışında Khaled Hosseini'nin Uçurtma Avcısı'nı ve Bin Muhteşem Güneşi'ni söyleyebilirim. Her ikisi de savaşa, kardeşliğe, babalara, dostluğa, yoksulluğa ve zenginliğe dair güzel kitap.

Aklıma gelenler bunlar. Aslında daha çok kitap var ama maksat mim yerini bulsun (: