Kuru Temizlemeci

Cebimde birkaç parça umut vardı
Şehri terk ederken aldığım tren biletlerinin arasında...
Uzun zamandır ellerim cebime gitmiyor
Gecenin bir yarısı, hava ayaz olsa da...
Zamandan geriye sayıyorum şimdi
Çocukluğumun basamaklarını üçer beşer iniyorum
Atladıklarım hep kırık olanlar,
Ben sağlamları bulmaya çalışıyorum.

Korkuluklardan aşağı kayıyorum kimi zaman ,
Tekrar çocukluğuma dönüyorum.
Ama hep iki ayak üstüne düşerken, şimdi
Popo üstü çakılıyorum.

Büyüdükçe belki de bazı şeyleri yanlış yapıyorum...
Birkaç parça umudumun ve tren biletlerimin olduğu,
Mavi hırkamı düşünüyorum
Hani senin hiç düşünmeden
Kuru temizlemeciye verdiğin
Umutlarımda eridi gitti, tren biletlerimde
Üzülme sitemim sana değil,
Kuru temizlemeciye...

(ekim 2002)