Geçenlerde otobüs durağının biraz ilersinde minibüs bekliyorum. Etrafım kalabalık. Benimle beraber bekleyen 7-8 kişi daha var. Aynı minibüse el etmemizden anlıyorum ki aynı yolun yolcusuyuz (: Geçen minibüsler durmak bilmiyor bir türlü. Ya dolu geçiyor yada boşsa bile yolun diğer tarafından geçip gidiyor. 3, 4, 5 derken ben sinirlenip biraz geriye doğru yürümeye başlıyorum. Bakıyorum diğerleri de geliyor peşimden. Derken bir tanesi duruyor en sonunda. Hep beraber biniyoruz minibüse. Benle beraber binenlerden bir teyze sinirli bir şekilde "Ay hiç biri durmadı bu kaçıncı minibüs. Allahtan siz geçip gitmediniz. Geç kaldık vallaha. Minibüsler bu kısımda durmuyor mu?" diyor. Şoför "Yok abla duruyor aslında" diyor. "Almadılar bir türlü bizi olmaz ki" diyor. Yan tarafımda duran bir amca kadına bakıp "Senin tipini beğenmemişlerdir" diyip atlıyor hemen lafa. Adamdaki saygısızlığa bak. Seni ne ilgilendiriyor konu ki bu tarz bir şeyi bir kadına söyleyebiliyorsun. Üstelik tanımıyorsun etmiyorsun. İnsanlar çok garip (: Bilmeden etmeden sırf laf söylemiş olmak için konuşabiliyorlar bazen. Kendilerini alakasız bir biçimde konu içine dahil edebiliyorlar. Kadının şoförü suçlar gibi konuşmasına tepki göstermek istemiş olabilirsin ama gösterme yöntemi bu mudur yani?
Toplum içindeki saygıyı yitirmeye başlamışız yavaş yavaş. Sırf laf söylemek için konuşmak, sırf ortamda alakasız bir biçimde sivrilmek adına ağız açmak ne gereksiz bir nefes tüketimidir. Bazen bir konu hakkında fikir belirtmek bile bir yetenek ve zeka işidir aslında. Bir konuşmak vardır bir de "konuşmak" vardır... Fikir söylemek "Bu budur kardeşim senin düşündüğün yanlış ben bu işi biliyorum tamam mı" havası yaratmamalıdır. "Bence" diyerek başladıktan sonra fikrini söylersin ve gelecek yoruma da açık olursun, karşındaki başka bir şeyler söylerse savunmaya geçmezsin hemen "Evet, peki şu şu konu için ne düşünüyorsun sanki bana biraz böyle böyle geliyor" diyerek hem karşındakini daha iyi anlamaya çalışırsın hem de kendi fikrini onu ezmeden paylaşırsın. Fikir alışverişi böyledir. Yoksa kendi inandığın doğruları körü körüne karşıdakine empoze etmeye çalışmak saçmalıktır.
Konuşmayı bilmiyoruz. Paylaşmayı, fikir yürütmeyi, eleştirmeyi bilmiyoruz. Laf söylüyoruz "bal kabağı" olduğunu düşünmüyoruz. İletişim çok önemli demiştik geçenlerde yazdığım bir yazıda da... Biz iletişimi laf dalaşı sanıyoruz. İnsan 70ine de gelse öğreneceği çok şey var. Boşuna dememişler akıl yaşta değil baştadır diye (:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder