Bazen öyle bir an geliyor ki, kalbim çok hızlı çarpmaya başlıyor ve hemen sonrasında tuhaf sesler, çığlıklar duyuyorum ve beynimde garip düşünceler, şekiller, renkler beliriyor. Saniyenin onda biri kadar süren bu andan sonra kendimi, camı açıp aşağı atlarken hayal ediyorum. Sonra her şey düzeliyor. İşte o her şeyin geçtiği anda da kendimi tüm gece sürmüş fırtına sonrasında dingin bir sabaha uyanmış gibi hissediyorum. Ve o an anlıyorum ki insan saniyenin onda biri kadar bir zaman diliminde, hiç bir şey yapmamış olsa bile, yorulabiliyor.
Ben, şuan çok yorgunum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder