Onun kirli sakallarını sevdiğimi farkettim. Eğitimden dolayı bankaya gitmeyişi ile uzayan o sakalları her ne kadar gıdıklasa da boynumu, seviyorum işte. Bir de her ne kadar tepe hafiften açık da olsa "kırptırınca" saçlarını, pek de yakışıyor it'e. Arabada giderken elini direksiyona dayayıp bir de kaykılmıyor mu olduğu yerde...? Onu tutup böğrüme yerleştiresim geliyor. Sarıp sarmalayayım da bir yere gitmesin istiyorum. Sonra yol bitiyor. Eve dönüyorum. Artık benim olmayan bir eve...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder