He bu da tevşandır ha!

Aralık ayının 9'unda Allah'ın emri peygamberin kavliyle beni babamdan istediler. Tuzlu kahveyi abartınca ben, 3 gün elleri şiş dolaştı. Bir de hain gibi çük kadar bardakla su verdim garibime. Mart başı nişanlanıp, 31 Ağustosta atılan göbekler eşliğinde düğün yapacağız. Tabi bu aşamaları uzun uzadıya bi ara anlatmak lazım. 

Bu işlerin arasında kardeşimi yedek subay olarak askere de yollayıverdik. Polatlı yollarına düşüp yemin töreni izledik. -5 derece soğukta kıçımızı dondurup geri döndük ve yeni yıla evimizin sıcağında yeni ailem ve esas ailemle beraber girdik (:

Tabi bunun dışında başka bir telaş daha var. O da çocukluğumun geçtiği dede yadigarı evimizi topoş belediyenin istimlak etmesi. Seneler süren mahkemelerden sonra saçma sapan gereksiz bir yol çalışmasına heba ediyoruz evimizi. Yeni ev aramakla geçen günlerden sonra taşınma telaşı da başlıyor bir iki haftaya... Çocukluğuma ve ilk gençliğime ait ne varsa hepsi hepi topu bir kutuda. Tabi bu da uzun hikaye. Belki zor da olsa dökülür bir gün parmaklarımdan.

Gelelim asıl olaya! Aylarca "OOOĞĞĞLLUUUUMMMM" diye bağrıma bastığım canım tavşanım dişi çıktı. Kucağıma aldığım bir sırada karşımda duran ayna vurdu gerçeği yüzüme. Bildiğin memeleri var lan bunun. Ama yazın karşılaştığı başka tavşanlar bunu düdüklemeye kalktığında var lan bunda bir ibnelik diyordum. Çocuğun günahını almışım. Yani artık bir kızım var. Demek ki neymiş ben senelerce tavşan baktım diyen komşuya da, benim diyen veterinere de güvenmemek lazımmış. Bu kadar mı bilemezsiniz lan cinsiyeti?  Babamınsa 1aydan daha fazla bir süre önce dişi olduğunu farketmesi ve bana söylememesi de ayrı bir dava. Tabi başta ufak bir psikolojik travma yaşamadım değil. Ama hep söylüyorum kız olsun çamurdan olsun. Bu sebepten daha bir seviyor bağrıma basıyorum kendisini. tek üzüldüğüm nokta, daha önceden bilseydim kız olduğunu daha minicikken süslerdim ((: