Bu haftasonu Maşukiye'de öyle bir manzara vardı ki... Kartepe'ye çıkarken sarılı, turunculu, yeşilli ağaçlar yapraklarını yola dökmüşken tam üstlerinde bembeyaz karlı bir dağ uzanıyordu. Sonbahar ve kış aynı karede. Hayatımda ilk kez bir manzaranın fotoğrafını çekmek aklıma bile gelmedi. Zaten gelseydi de çekemezdim çünkü ellerim boş değildi... Ellerimin arasında onun eli, başım onun omzunda.... Hayatımda ettiğim en güzel kahvaltıyı ettim bu haftasonu, içtiğim en güzel salepi içtim. Hayatıma girdiği günden bu yana 1 ay olmasına henüz 1 gün daha var. Daha şimdiden bu kadar içimden, bu kadar benden. Ben kendimi hayatımda hiç bu kadar kaptırmadım. Odam ise gül bahçesi. Beyazı, pembesi, kırmızısı... Gül kokusu... Ki aslında ben sevmem hiç gülleri...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder