Bütün bir gün psikopat gibi Kadıköy sokaklarında dolanarak ayaklarıma cehennemi, ruhuma cenneti tattırdım. Bir de her gördüğüm şeyi almaya kalkmasam keşke. Biri beni durdursun artık diye çığlık atıyordum ki çok acıktım, bitap düştüm... Sonrası mideye bayram, ayaklara isyan. Ama ben kopamam bu İstanbul'dan... Moda'ya çıkan tramvayın çın çınlarını duyunca anladım. Ama sevdiğim adam başka kıyıda neylesin gönül?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder