...diye yazmıştı mesaja. Kontürsüz kalanların kurtarıcısı beleş mesajlarla merakının derecesini belli etmek istercesine ard arda 5 kez aynı mesajı yollamıştı. Msnde titreşim yollarmışcasına ardı ardına çınlatmıştı telefonun mesaj sesini. Aramaya mecalimin olmadığı anları, eğitimli bir köpeğin saklanmış toz paketini bulduğu gibi buluyordu her zaman. Eğer 10 dk içerisinde cevap yazmazsam bütün şehri ayağa kaldıracağı hissiyatı ile elim telefonun tuşlarında gezindi alelacele.
"buralardayım"
Evet, uzun zamandır buralardaydım. "Buralar"ın nereleri olduğundan emin olmamakla birlikte "Buralarda" olduğumdan emindim ama..."iyi misin lan? herşey yolunda mı?"
Mesaj yazmakla uğraşamayacağım için aramayı tercih ettim. İlk çalışta daha açtı telefonu.
"Herşey yolunda" dedim daha o açar açmaz. "Mutlusun yani?" ses tonu bunun bir soru olduğunu gösteriyordu. İçinde gereksiz bir merak barındıran soru...
"Herşeyin yolunda olması mutlu olduğumu göstermez"dedim... "Tıpkı mutlu olmam herşeyin yolunda olduğunu göstermediği gibi..."
"Düz mantıktasın yani yine" dedi. Bu sefer bitkin bir tatminsizlik tonu hakim oldu kulağımda çınlayan sese.
"Şu saatte, bu yorgunlukla, sana kuracağım hangi cümlem seni tatmin ederdi" diye sordum cümlemin ardından gelen memnuniyetsiz nefes verişe hakim olmaya hiç çalışmadan...
"Heyecanlı olman tatmin ederdi mesela."
"Heyecanlıyım" dedim pes eden birinin umutsuzluğuyla.
"Heee peki" dedi
"Siktir" dedim..
Yüzüme kapattı telefonu...
Uyudum...
2 yorum:
Blog aleminde yoktun, anlaşılan gerçek dünyada da kayıp yokmuşsun. Neyse, umarım güzel yazılarına kaldığın yerden devam edersin ;)
gerçek dünyada kendim için var olmaya çabalamam bazıları için yok olmama sebep oldu (: blog aleminden de yok olmuşum dün fark ettim. uzun zamandır yazmıyordum ama artık yazıcam... öyle umuyorum en azından (:
Yorum Gönder