keşke haber verseydik giderken...
jamaikanın yeşil mavi sularına dalarken
rastalı, otu çekmiş bir ruha bürünseydik...
yada tek kol asılsaydık yüzerken
yorulmamak adına sazdan yapılmış bir sala güvenseydik...
elimizi ayağımızı çekseydik dünya işlerinden
bizbize yeteriz diyebilseydik...
keşke,
keşke haber verseydik giderken...
ne kadar adam varsa toplayabilseydik etrafımıza
kalabalığımızla çığ olabilseydik
kendi kayak takımlarımızın altında
mangalımızdan sucuk kokusu yükselirken
biz donan ellerimizi varil varil ısıtabilseydik uzattığımız yerden
gün bitmeseydi hiç gözümüzde
bir kadeh şarabın renginde kaybolsa da güneş
daha yapılacak çok şey var diyebilseydik gülerek...
keşke haber verseydik giderken
çığırtkanlar misali toplayabilseydik herkesi...
yaşasaydık böyle içli dışlı
derin bir nefes alıp onu yavaş yavaş verir gibi...

2 yorum:
haber verince pek bir tadı olmuyor eğlencelerin. gizli kapaklı yapacaksın ki tadı çıkıcak.
yok bence dostlara haber vermek gerekir (:
ki onlar da gelebilsinler...
ne kadar sevdiğin varsa etrafında o kadar eğlenirsin bence (:
Yorum Gönder