Dün Taksim'in kalabalığından biraz kaçalım dedik sinemaya girdik. "Amaaaannn 2012 kötüymüş." , "Aslında efectler çok iyiymiş." , "Neşeli hayatı ben izledim hiç beğenmedim" , "Ben de izledim ya olmamış" , "Abimm'e mi girelim yoksa Adını sen koy'a mı?" derken en sonunda ABİMMde karar kılıyoruz...Komik başlayan, duygusallaşan, bir anda aksiyona, az biraz gerlime dönen ve en sonunda da ağır bir dramla biten süper bir film olmuş. Neşeli hayat'tan çok şey beklediğim için hayal kırıklığına uğramıştım ama sanırım bu filmden de pek bir şey beklemediğim için acaip etkilendim. Aile bağlarına ve bireylerine bir hayli düşkünlüğüm olduğundan mıdır nedir, gözlerimin kenarındaki o ıslaklığı hissettim en sonda. Babam ve Oğlum kadar olmasa da onu aratmayacak bir aile bağı tadında bir film. Mustafa Üstündağ ve Levent Üzümcü'nün de harika oyuncukları ortaya çıkmış tabi...
---SPOLİER----
Bu kısımdan sonrası film hakkında ip uçları içerdiğinden izlemeyenlerin okumaması kendileri açısından iyi olacaktır (:
Akıl hastası olan Arif, Çetin'in hiç tanımadığı abisidir. Babasının ölümünden sonra bu zeka özürlü Abi Çetin'e kalır. Komik başlayan karşılaşmalar duygu yüklü tanıma süreci ile devam ederken bir anda zeka özürlü abinin işlediği seri cinayetlerle(!) işin içinden çıkılmaz bir hal alır... Sonunda ise abinin vurulması ben de süpriz etkisi yaratmadı ise de salonda oluşan o nefes sesinin dahi duyulmadığı sessizlikte insanın etkilenmemesi imkansızdı. Heleki film boyu Arif'in yağmur yağacak demesi ve filmin sonunda ölürken itfaiye hortumundan çıkan suyu yağmur sanması gerçekten güzel bir sahne oluşturmuştu.
İşin en ilginç kısmı ise biz sinemadan çıkarken de yağmur yağıyordu... (:
Beğendim (: 10 üzerinden 8 veriyorum (:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder