Hayat bazen size öyle bir süpriz hazırlıyor ki şaşkınlığınız ödülünüz oluveriyor. 4 senedir kendime takıntı haline getirdiğim bu 22 Ekim hüznü, bugün yerini bambaşka bir duyguya bıraktı. 4 sene önce birinin, bir yağmur altında ellerimi bırakışı değil artık önemli olan... Bunca zaman sonra 22 Ekim, bambaşka birinin sonbaharda güneş henüz ısıtırken bizi ellerimi tutuvermesi ile farklı bir anlam kazandı. Tarihlere takılıp kalmayı, onlara tuhaf anlamlar yüklemeyi bıraktığınız zaman hayat sizi ödüllendirebiliyor emin olun.
Oysa kendimi bir şarkıya ne çok hazırlamıştım. Şimdi içimde bir şeyler kimsenin bilmediği duymadığı bir şarkıyı söylüyor. Ne zamana kadar, nereye kadar...? İlk kez düşünmüyorum bunları. Uyumadan önce gülümsüyorum. Uyumadan önce gülümsemek... Meğer ne çok özlemişim gülümsemenin o en tatlı halini...
Öyle işte... (: Hayat o kadar acımasız değil. Bazen sana göz kırpıyor böyle. Çabanı görünce kurtulmana yardım ediyor. Kurtulman için bir fırsat sunuyor. Hepinize uyumadan önce iyi gülümsemeler... (:
2 yorum:
artık benide şaşırtsana hayat :/
Nyks
sadece sabret (:
Yorum Gönder