hayatın en hüzünlü anı,
mevsimine kapıldığın kişinin
bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını
anladığın andır...
bırak, gitsin...
bırak, git...
mevsimine kapıldığın kişinin
bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını
anladığın andır...
bırak, gitsin...
bırak, git...
vladimir mayakovski

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder