Bir cumartesi sabahına yakışmayan şarkı... Ama bulutların ardından güneş tek şeritli bir yol misali öyle güzel vuruyorki pencereme... Martıları görebiliyorum, adalara doğru kanat çırpan... Ve bir uçak, gümüş bulutların arasından, sanki derin bir nefes almak isteyen yunus balığı misali çıkıp gidiveriyor...Gri bir İstanbul sabahını, bahara çeviren bu güneş ışığı mı ? Denizin üstünde oynaşan ışık huzmeleri yazın başlangıcı mı?
Yalan, her gördüğüm yalan! İçimdeki bu istemsiz titreme, sana söyleyemediğim ve asla söyleyemeceğim o tek kelime... Tek kelimelik bir yalnızlık şimdi penceremde izlediğim. Tek kelimelik can acısı... Tek kelimede tüm o içimdeki fırtına.
Özledim...
2 yorum:
Çok karamsarsın galiba bugünlerde :(
Umarım en kısa zamanda içindeki bu hüzünden kurtulursun.
diğilim aslında ya (: karamsarlık değil de... ne olduğunu ben de bilmiyorum sanırım (:
Yorum Gönder