Dedim ki :

i know all the rules, but the rules do not know me...

"bir yıldızda yaşayan bir çiçeği seviyorsanız, geceleyin yıldızlara bakmak hoştur. ve geceleri gökyüzüne bakarsın. herşeyin çok küçük olduğu gezegenimi gösteremem sana.. belki böylesi daha iyi. yıldızım senin için herhangi bir yıldız olsun. böylece gökyüzündeki bütün yıldızlara bakmayı seveceksin..."




Temmuz 16, 2010

ikilem.. (korkular ve istekler)



hayatta en çok yalnız başıma olup özgürlüğümün tadını çıkarmayı istiyorum...

ama hayatta en çok yalnız kalmaktan korkuyorum...




4 yorum:

bevren dedi ki...

Into the Wild filminin sonunda şöyle bir cümle geçiyordu: "MUTLULUK SADECE PAYLAŞILDIĞINDA
GERÇEKTİR." ;)

Antartika Konsolosu dedi ki...

zaten o cümleyi duyduktan sonra yalnız başıma çıktığım yolculuk hayallerinden daha da bi vazgeçtim. zaten vazgeçmiştim ama o yolu benimle gidecek o yoldan benimle birlikte zevk alacak kimse var mıdır acaba diye sorguluyordum.

ama şimdi eminim ki o yol zaten tek başına çekilmez. mutlu olucam ve bunu paylaşamıcam:( çok kötü...

Burak Kara dedi ki...

eskiden paylasamayacagimi gördügümde yasamayi ertelerdim.. ne bileyim, gece yarisi güzel bir film ya da konser denk gelir televizyonda, kimseyi arayip haber veremiyorum diye izlemedigim olurdu.. bu en basidi.. gitmediklerim, yapmadiklarim, biriktirilmis ukdeler.. böyle bir sürü firsat varken ya da firsat yaratilabilecekken yapilmamislar, edilmemisler iste.. "keske"lerin kâr etmedigi gercegi var bir de.. sonra gördüm ki, her güzelligi, inceligi paylasacak birini bulacagim derken zaman akip gidiyor ellerimden.. paylasmak güzel sey,, cok güzel sey, hele de güzellikleri paylasmak, üstelik sevgi icinde, incelikle paylasmak.. elbette her seyin tadi baska o anda; ama.. paylasamasan da yasayacaksin elinin erisebildigi tatlari, ben bunu ögrendim hicbir sey ögrenmedimse.. ha, belki yolda tanisacaksin paylasacak biri(leri)yle, belki o da olmayacak.. hayat kisa, dünya büyük, bir degil sayisi belirsiz tatli tesadüfse her daim ihtimal dahilinde.. o tesadüfü bekleyerek yasami erteleyecegine, yap icinden yapmak geleni.. o an ne kadarina elin yetiyorsa artik.. o güzel tesadüf(ler) de gelir seni bulur, ya da bulmaz, bu ayri konu, ama yasadigin her sey yanina kâr kalir her kosulda.. bir cizik at, bastan basla, kizma da artik kendine neden simdiye kadar yapmadim diye..

daha fazla uzatmayayim, bir gün iki bardak demli cay esliginde uzun uzun konusuruz belki de.. ;)

Antartika Konsolosu dedi ki...

ah be neden olmasın ki (: belki de günün birinde, bir yol kenarında ansızın karşılaşırız (: ben pek fotomu koymuyorum sen tanıyamazsın belki ama en azından ben seni tanırım. sakın yanına emin olmayan adımlarla yaklaşan bi tip görürsen korkma :D penguendir o :D

"Bir Dur Densin"